Zatrucia powodowane przez V. parahaemolyticus

Zatrucia powodowane przez V. parahaemolyticus należą obecnie w Japonii do najczęstszych zatruć pokarmowych. W 1963 r. zarejestrowano 717 ognisk zatruć zbiorowych (ponad 70% wszystkich ognisk zatruć pokarmowych w tym kraju) i 21 830 przypadków, co stanowiło blisko 60% wszystkich przypadków zatruć. We-dług poglądu Sakazaki [42] rzeczywista liczba przypadków jest znacznie wyższa, gdyż rejestracja nie jest w stanie objąć większości drobnych ognisk i zatruć indywidualnych.

V. parahaemolyticus należy do względnych halofili. Na zwykłych podłożach laboratoryjnych nie rośnie bez dodatku chlorku sodowego w ilości 0,5-9%. Optymalne jest stężenie chlorku sodowego w granicach 2-4%.

Jest to drobna, Gram-ujemna pałeczka prosta lub wygięta w kształcie przecinka, o wymiarach 0,4-0,6 X 1-3 ¡.im. Często spotyka się polimorfizm: długie nici lub formy kuliste. Młode ho-

dowie są silnie ruchliwe, komórki mają tylko jedną rzęską, usytuowaną polarnie. Jest to względny beztlenowiec, fermentuje kilka węglowodanów bez wytwarzania gazu: glukozę, maltozę, mannitol, trehalozę. Nie rozkłada laktozy, sacharozy, ramnozy, salicyny, adonitolu, dulcytolu. Nie hydrolizuje skrobi. Nie wytwarza siarkowodoru na podłożu Kliglera. Daje dodatnią reakcję na oksydazę cytochro- mową.

Rośnie dobrze w wodzie peptonowej z dodatkiem 3% chlorku sodowego. Nie rośnie przy zawartości 10% NaCl. Na podłożach z krwią może rosnąć bez dodatku chlorku sodowego. Optimum pH wynosi 7,8-8,5, ale może rosnąć w szerokich granicach pH – 5-9,6, a także w szerokich granicach temperatury – 15-40°C. Optimum około 37°C (wg Buttiaux około 30°C).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>