ZATRUCIA POWODOWANE PRZEZ BACILLUS CEREUS

Przypadki zatruć pokarmowych przez tlenowe laseczki prze- trwalnikujące były opisywane już w początku XX wieku (w 1906 r. przez Lubenau, w 1926 przez Brekenfelda). W czasie II Wojny Światowej Krehnke i Traub zaobserwowali je w Niemczech. Po wojnie masowe zatrucia Bacillus cereus zarejestrowano w krajach skandynawskich [23, 49] i w Holandii [11], a także na Węgrzech [49, 50, 52] i sporadycznie w innych krajach.

Hauge [23] opisał 4 masowe zatrucia, które miały miejsce w latach 1947′-49 i objęły w sumie ponad 600 osób. Jedno z tych zatruć, zbadane przez niego najdokładniej, zdarzyło się w szpitalu po spożyciu puddingu czekoladowego z sosem waniliowym. Z 80 osób, które jadły obiad tego dnia, nie chorowało tylko 19, w tym 111 osób, które nie jadły deseru. Głównym objawem zatrucia była trwająca blisko dobę biegunka, z licznymi wodnistymi wypróżnieniami. Okres inkubacji wyniósł 10-12 godzin.

W puddingu stwierdzono w 1 gramie 36 milionów Bac. cereus. Pudding tan przygotowano poprzedniego dnia i pozostawiono w temperaturze otoczenia. Hauge wywołał u siebie objawy zatrucia po zjedzeniu 200 ml sosu waniliowego, zaszczepionego szczepem Bac. cereus wyizolowanym z puddingu.

Podobne zatrucia zostały opisane w Norwegii przez Christian- sena [49 a]. W Holandii Clarenburg i Kampelmacher [11] w 1956 r. zarejestrowali 11 zbiorowych zatruć różnymi produktami, zawierającymi liczne laseczki Bac. ceieus.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>