Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego nie wyczerpują bynajmniej toksycznego działania enterotoksyny na ustrój. Mechanizm tego działania jest znacznie bardziej złożony i nie został jeszcze dokładnie poznany, mimo że w ostatnich latach stanowił on przedmiot zainteresowania wielu badaczy.

Clark i Borison [23] stwierdzili, że dożylne wprowadzenie ente-rotoksyny powoduje u kotów gorączkę o przebiegu dwufazowym. Jest bardzo prawdopodobne, że działanie pirogenne enterotoksyny jest wynikiem uszkadzania przez nią leukocytów. Crawley i wsp. [25 a] stwierdzili bowiem, że bezpośrednim następstwem dożylnego wprowadzenia enterotoksyny u małp jest znaczna leukopenia. Autorzy ci użyli preparatu enterotoksyny znakowanej radioaktywnym jodem. Po wstrzyknięciu tego preparatu zaobserwowano szybkie zanikanie radioaktywności krwi obwodowej, stwierdzano natomiast jej narastanie w tkance płucnej, a wiadomo, że płuca są miejscem degradacji uszkodzonych leukocytów. Uszkodzenie leukocytów przez enterotoksynę może powodować uwalnianie zawartych w nich endogennych pirogenów. Taką reakcję stwierdzano jedynie u małp wrażliwych na enterotoksynę. U małp poprzednio uodpornionych nie zaobserwowano ani leuko- penii, ani też gromadzenia się radioaktywnego jodu w tkance płucnej. U tych zwierząt był on znacznie szybciej wydalany z mo- zem, podobnie jak u zwierząt z natury wrażliwych na enterotok- synę (szczurów, królików). Również Stempień [101] stwierdzał mniej więcej równomierne rozłożenie wprowadzonej dożylnie znakowanej enterotoksyny w narządach królików.

Sugiyama i wsp. [107] zaobserwowali różne działanie enterotoksyny w zależności od dawki i drogi wprowadzenia. Dożylne wstrzyknięcie, w dawce nieco przewyższającej ED50, powodowało reakcję dwufazową ■- leukopenię z następną leukocytozą, małe dawki – tylko leukocytozę. Po dawkach doustnych obserwowano jedynie leukocytozę. U kotów, zgodnie z doświadczeniami Steca i Pliszki [100, 82], dożylne wprowadzenie enterotoksyny A i B daje reakcję dwufazową: leukopenia – leukocytozą, znacznie silniej wyrażoną niż u małp. Przebieg reakcji przedstawia rycina 8.

Wzrost wrażliwości małp na wymiotne działanie enterotoksyny, po zablokowaniu układu siateczkowo-śródbłonkowego, zaobserwowany przez Sugiyamę i wsp. [106] wskazuje na udział tego układu w unieszkodliwianiu enterotoksyny.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>