Występowanie V. parahaemoliticus

Początkowo sądzono, że występowanie V. parahaemoliticus ogranicza się tylko do wybrzeży Japonii. Jednak badania przeprowadzone w różnych krajach wykazały znaczne jego rozpowszechnienie w wodach mórz i oceanów [23, 37], Stwierdzono ten drobnoustrój również u większości ryb poławianych w lecie u wybrzeży Bałtyku [35].

Także zatrucia V. parahaemolyticus występują nie tylko w Japonii, choć w tym kraju są na pewno najczęstsze, co wiąże się ze sposobem odżywiania się Japończyków. Obecnie, gdy zwrócono większą uwagę na ten drobnoustrój, coraz częściej notuje się go jako przyczynę zatrucia w różnych krajach [2, 7, 15]. W USA V. parahaemolyticus pierwszy raz wyizolowano w 1968 r. W 1971 r. zarejestrowano 3 ogniska masowych zatruć V. parahaemolyticus, a w 1972 r. 6 ognisk. Objęły one w sumie ponad 1000 przypadków.

W 1972 r. zanotowano też pierwsze zatrucie w Wielkiej Brytanii. Wystąpiło ono wśród pasażerów samolotu, który przybył z Bangkoku. Przyczyną zatrucia była potrawa z krabów [41].

Mechanizm zatrucia przez V. parahaemolyticus nie został dotąd wyjaśniony. Według Sakazaki [42] ma on charakter zakażenia. Właściwy czynnik enteropatogenny, powodujący między innymi stan zapalny i gromadzenie się płynu wysiękowego w izolowanej pętli jelitowej, jest prawdopodobnie zawarty wewnątrz komórek. Egzotoksyny (hemolizyny) mogą współdziałać w zatruciu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>