W planowaniu metod operacyjnych

-1) diecie z ograniczoną ilością jonów Cl, 2) podawaniu dużej ilości płynów do picia, 3) częstym oddawaniu moczu w dzień i przynajmniej raz w nocy,

-4) kontakcie małego obszaru jelita grubego z moczem (wydzielone odcinki okrężnicy), 5) zapobieganiu zakażeniu miąższu nerkowego właściwą metodą zespolenia mo- czowodów z okrężnicą esowatą.

W planowaniu metod operacyjnych szczególne znaczenie mają dla chirurga punkty 4 i 5. Nowotwory jelita grubego po zespoleniu moczowodowo-esiezym. Pierwszy opis no-wotworu po operacji Maydla wykonanej z powodu wynicowania pęcherza podał Hammer (1929). Rak gruczołowaty wychodził z nabłonka przejściowego wszczepionego trójkąta pęcherza. Nowotwory ujścia wszczepionego moczowodu obecnie są opisywane coraz częściej, gdyż w ciągu ostatnich 50 lat liczba wykonanych zespoleń znacznie wzrosła. Eraklis i Folkman (6) spośród 82 chorych, którzy przeżyli średnio 17 i 4/5 roku od operacji, u 4 znaleźli zmiany nowotworowe. Cendron (4) kontrolując 32 chorych, nowotwory ujścia moczowodu wykrył u 6: u 2 był to rak gruczołowaty, u 4 – polipy młodzieńcze. W statystyce Poteta i wsp. (1977) obejmującej 27 chorych, opisanych do 1976 r., raki anaplastyczne i gruczołowate stwierdzono u 18, a polipy młodzieńcze u 9. U 12 chorych zmiany były w ujściach obu moczowodów. Ali (1) opisał jedyny dotąd przypadek licznych polipów młodzieńczych rozpoznanych w 7 lat po zespoleniu moczowodowo-esiczym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>