Reakcja kotów na bakterie

Długotrwałe podawanie młodym kotom karmy zakażonej Bac. ceieus [52] powodowało, obok przewlekłej biegunki, utratę łaknienia i spadek ciężaru ciała. Większość zwierząt padła w czasie doświadczenia. U tych, które przeżyły przez 16 tygodni, na sekcji stwierdzono przekrwienie i stan zapalny jelit oraz stłuszczenie wątroby i nerek.

Mechanizm zatrucia powodowanego przez Bac. ceieus nie został jeszcze wyjaśniony. Nikodemiusz był zdania, że czynnikiem wywołującym biegunki jest obecność lecytynazy. Taki był również pogląd Nygrena [56], Inni badacze (Buttiaux) przypisywali je działaniu endotolcsyny, uwalnianej po rozpuszczeniu komórek.

Bac. cereus jest bardzo blisko spokrewniony z Bac. thuringiensis, dro-bnoustrojem wybitnie chorobotwórczym dla gąsienic wielu owadów. Według Toumanoffa [77], oba te drobnoustroje stanowią właściwie jeden gatunek. Otóż w komórkach Bac. thuringiensis w -okresie przetrwalniko- wania występują kryształy endotoksyny uwalniane po lizie komórek, jaka następuje w przewodzie pokarmowym gąsienicy. Uwolniona endo- toksynia powoduje śmiertelne zatrucie gąsienic. Ta właściwość Bac. thuringiensis jest obecnie wykorzystywana w walce z niektórymi szkodnikami. Jednak w komórkach Bac. cereus, izolowanych z zatruć, nie stwierdzono dotąd występowania podobnych kryształów endotoksyny.

Ostatnio Spira i Goepfert [70], posługując się techniką badań na izolowanych pętlach jelitowych, stwierdzili, że szczepy Bac. cereus z zatruć powodują gromadzenie się płynu wysiękowego w odcinkach jelit. Jak wykazały dalsze badania tych autorów [71], Bac. cereus wytwarza czynnik enterotoksyczny w fazie wzrostu logarytmicznego, a nie w okresie wytwarzania przetrwalni- ków, jak to ma miejsce w przypadku Cl. periringens.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>