Hemolizyna delta

Hemolizyna delta [61] działa na krwinki królicze, baranie, końskie i ludzkie. Wytwarza ją większość szczepów chorobotwórczych, najczęściej łącznie z hemolizyną alfa lub beta. Na podłożach z dodatkiem krwinek króliczych lub baranich •- gdy zahamować działanie hemolizyny alfa przez dodanie swoistej surowicy antytoksycznej przeciw stafilolizynie ■- szczepy wytwarzające hemolizynę delta dają kolonie otoczone wąską, ostro odgraniczoną strefą hemolizy zupełnej. Obecność hemolizyny delta można również wykazać dodając do podłoża krwinki końskie lub ludzkie, na które inne hemolizyny nie działają. Plemolizyna ta wytwarza się jedynie na podłożach stałych. Normalna surowica królicza, końska, ludzka i bydlęca wykazuje działanie hamujące aktywność hemolizyny delta.

Czytaj więcej

Cechy charakterystyczne enterotoksyny gronkowcowej

Cechą charakterystyczną enterotoksyny gronkowcowej jest jej znaczna ciepłooporność. Surowa enterotoksyna zawarta w przesączach z hodowli gronkowców enterotoksycznych ulega tylko częściowej inaktywacji podczas ogrzewania w temp. 100°C przez 30 minut [5 b, 81 a]. W doświadczeniach Dacka pewne jej ilości pozostały nawet w przesączach ogrzewanych w temp. 120°C. Read i Bradshaw [87] stwierdzili, że oczyszczona enterotoksyna B dodana do mleka nie ulega inaktywacji podczas pasteryzacji mleka. Ogrzewanie w temp. 99°C dopiero po 87 min doprowadzało do praktycznego unieczynnienia. W doświadczeniach Denny i wsp. ogrzewanie w temp. 121°C po 8 min powodowało inaktywację enterotoksyny A do ilości niewykrywalnych metodą precypitacji w żelu. Czas ogrzewania potrzebny do inaktywacji wykazywał prostą zależność liniową od temperatury ogrzewania. Jednak, jak wykazały doświadczenia Hillera i Heilmana [56], szybkość ina-

Czytaj więcej

ENTEROTOKSYNY GRONKOWCOWE

Już w 1932 r. Jordan i Burrows stwierdzili, że czynnik entero- toksyczny, wytwarzany przez gronkowce, jest związkiem wielko-cząsteczkowym, gdyż nie przechodzi przez błony dializacyjne. Davison i Dack [27] wykazali, że jest to białko, dające się wytrącić z supernatantów hodowli przez dodatek siarczanu amonu do pełnego nasycenia. Jednak otrzymanie enterotoksyn w czystym stanie napotykało znaczne trudności, gdyż toksyny te, wykazujące w stanie surowym dużą oporność na niektóre czynniki, jak ogrzewanie, krótkotrwałe działanie formaliny, czy enzymy trawienne, w czasie oczyszczania łatwo ulegały denaturacji i unieczynnie- niu. Dopiero zastosowanie wymienników jonowych pozwoliło na uzyskanie wysoce oczyszczonych preparatów. Pierwszy taki preparat enterotoksyny B otrzymali w 1959 r. Bergdoll, Sugiyama i Dack [8]. Otrzymany przez nich preparat okazał się prostym białkiem, nie zawierającym węglowodanów, lipidów ani kwasów nukleinowych [55], Jego ciężar cząsteczkowy określono na około 24 000. Punkt izoelektryczny 8,6. Analiza chemiczna wykazała obecność 17 aminokwasów , w tym najwięcej kwasu asparaginowego, glutaminowego, lizyny i tyrozyny. Związek zawierał tylko dwa aminokwasy końcowe, a więc składał się z pojedynczego łańcucha polipeptydowego.

Czytaj więcej

Badania na 190 uczniach

Jeśli chodzi o inne pałeczki Enterobacteriaceae, Horwath i wsp. [18] opisali zatrucie 190 uczniów i pracowników jednej szkoły. U 70% chorych w kale stwierdzono niemal czyste kultury pałeczek Klebsiella. Ten sam szczep wyizolowano z zupy grochowej, gotowanej wołowiny z ryżem, a także z wymazu z noża. Zupa zawierała 106/g, a ryż 107/g pałeczek Klebsiella. Zatrucie wystąpiło w 6-24 godzin pc posiłku i objawiało się bólami i zawrotami głowy, nudnościami, bólami brzucha i silną, wodnistą biegunką przy braku gorączki.

Czytaj więcej

Sposoby zastąpienia testu biologicznego

Wielu badaczy prowadzi prace mające na celu zastąpienie testu biologicznego przez próby serologiczne przeprowadzane in vitro. Najwięcej prac poświęcono ostatnio metodom immuno- fluorescencji [1, 16]. W Polsce tę metodę zastosował Mierzejewski [11, 62 a, b, dj. Zaletą immunofluorescencji jest możliwość wydatnego skrócenia czasu badania (nawet do 3 godzin), wadą •- możliwość występowania reakcji nieswoistych.

Czytaj więcej