Międzynarodowa komisja WHO

Międzynarodowa komisja WHO w 1976 r. zaleciła następujący schemat podawania gonadotropiny łożyskowej: Wiek chorego Gonadotropina Częstość i okres podawania. Wyniki leczenia hormonalnego ocenia się według dwóch parametrów: 1) zejścia jądra do moszny i 2) uzyskania płodności.

Ażeby ocena była możliwie ścisła, konieczny jest odpowiedni dobór chorych, a mia-nowicie powinno być właściwe rozpoznanie wnętrostwa prawdziwego z wyłączeniem jąder wędrujących i leczenie hormonalne musi być stosowane po raz pierwszy, bez uprzednich prób leczenia. Właściwą ocenę wyników leczenia gonadotropiną łożyskową według Kleinteicha (39) można uzyskać w 3-6 miesięcy po ukończonym leczeniu. Można wtedy znaleźć następujący stan miejscowy:

Czytaj więcej

Żeńskie narządy płciowe zewnętrzne

Przyczyną jest brak androgennego receptora oraz nieprawidłowy metabolizm testosteronu w tkankach rozwijającego się krocza. Zespól ten został opisany po raz pierwszy przez Morrisa (1953). W piśmiennictwie jest znany jako zespół braku wra-żliwości na androgeny albo zespół feminizujących jąder.

Zespól ten rzadko jest rozpoznawany u małego dziecka, gdyż są to prawidłowo zbudowane i rozwijające się dziewczynki, które zgłaszają się po raz pierwszy do lekarza z powodu pierwotnego braku miesiączki.

Czytaj więcej

Diagnostyczne otwarcie jamy brzusznej

Diagnostyczne otwarcie jamy brzusznej wykonuje się w przypadkach podejrzenia obojnactwa prawdziwego, mieszanej dysgenezji gonad, obojnactwa rzekomego męskiego z obojnaczymi zewnętrznymi narządami płciowymi i obustronnym wnętrostwem brzusznym.

Laparotomię wykonuje się z półkolistego cięcia skórnego Pfannenstiela ponad spojeniem łonowym. Jamę otrzewnej otwiera się po pionowym nacięciu torebki

Czytaj więcej

Wyniki leczenia hormonalnego LH-BH

Podawanie wielokrotnym wdmuchiwaniem do jam nosowych i zwolnione wchłanianie z błony śluzowej utrzymuje stałe stężenie hormonu w surowicy krwi i uwalnia niedużą ilość testosteronu, potrzebną do zejścia jądra do moszny. Taka ilość testosteronu nie powoduje zwiększonego stężenia w surowicy i objawów ogólnych z tym związanych. Dzienna dawka hormonu LH-RH wynosi 1,2 mg niezależnie od wieku,

Czytaj więcej

Leczenie luliberynii

Leczenie luliberynii (LH-RII). Wyizolowanie przez Shallyego i wsp. lułiberyny (LH-RH) oraz oznaczenie jej budowy i synteza umożliwiły zastosowanie tego hormonu w leczeniu wnętrostwa. W 1974 r. Bartsch i Frick (25, 26) osiągnęli dobre wyniki po podaniu domięśniowym, a ostatnio Keogh i wsp. (38) zaproponowali podawanie lułiberyny co godzina wstrzyknięciami podskórnymi zautomatyzowaną strzykawką pojemności 2,5 cm3.

Czytaj więcej