Odporność królików

Uodporniając króliki wyciągiem z komórek w fazie przetrwalnikowania można otrzymać surowicę odpornościową, która, po wyabsorbowaniu jej komórkami wegetatywnymi, daje z odpowiednim przesączem jedną linię precypitacji, swoistą dla entero- tolcsyny Cl. periringens. Jak wynika z badań Niilo [48] wszystkie szczepy Cl. periringens z zatruć, należące do różnych typów serologicznych Hobbs i nie znajdujące się w obrębie tych typów, wytwarzają enterotoksynę identyczną pod. względem antygenowym.

Uzyskanie surowic przeciw enterotolcsynie CL periringens pozwala na zastąpienie prób biologicznych metodami serologicznymi. Ostatnio Duncan i Sommers [13] zastosowali do ilościowego oznaczenia enterotoksyny reakcję elektroimmunodyfuzji.

Stark i Duncan otrzymali enterotoksynę Cl. periringens w stanie oczyszczonym i oznaczyli jej właściwości biochemiczne. Sa- kaguchi, Uemura i Riemann [63] opracowali uproszczoną metodę oczyszczania tej toksyny. Enterotoksynę strącali z wyciągu komórek, rozbitych ultradźwiękami, za pomocą 40% nasycenia siarczanem amonowym przy pH 7, a następnie oczyszczali przez dwukrotne sączenie przez Sephadex G-200. Otrzymali preparat o czystości co najmniej 98%. Na 1 mg azotu tej toksyny przypadało 4700 minimalnych dawek śmiertelnych dla myszy przy wprowadzeniu dożylnym i 210 jednostek króliczych w doświadczeniach na izolowanym jelicie.

Według Hauschild i wsp. [27] mechanizm działania enterotoksyny Cl. periringens jest taki sam jak czynnika enterotoksycznego, wytwarzanego przez enteropatogenne szczepy E. coli, i polega na zaburzeniu w transporcie wody i elektrolitów poprzez ścianę jelit. Stark i Duncan [71] wykazali, że enterotoksyna Cl. periringens zwiększa przejściowo przepuszczalność ścian naczyń włosowa-tych.

PRZEPROWADZANIE BADAŃ W ZATRUCIACH CLOSTRIDIUM PERFRINGENS I ZAPOBIEGANIE TYM ZATRUCIOM

W razie podejrzeń o zatrucie Cl. peihingens należy badać nie tylko próby żywności, lecz także kał chorych w celu wykrycia w nim ciepłoopornych przetrwalników.

Żywność posiewa się równolegle: bez ogrzewania i po ogrzewaniu próbek w temp. 100°C przez godzinę. Hobbs [30 c] poleca bezpośredni posiew na agar z krwią końską i hodowlę płytek w warunkach beztlenowych, a dla kontroli również w warunkach tlenowych. Dla zahamowania wzrostu innej mikroflory na płytki po posiewie poleca rozpylić po 3 krople 1% roztworu neobiocyny.

Posiewy z żywności należy wykonywać zawsze ilościowo, gdyż w przypadku zatrucia żywność zawiera duże ilości Cl. peitiin- gens. Z żywności należy również przygotować rozmaz barwiony metodą Grama. W przypadku zatrucia w preparatach z żywności z reguły stwierdza się obecność Gram-dodatnich laseczek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>