Obserwacje i doświadczenia Barbera

Obserwacje i doświadczenia Barbera nie wzbudziły szerszego zainteresowania. Dopiero w kilkanaście lat później (1930 r.), badania przeprowadzone pod kierownictwem Dacka przez zespół naukowców z Food Research Institute Uniwersytetu w Chicago [27] dowiodły niewątpliwie, że niektóre szczepy gronkowców wytwarzają swoistą toksynę działającą po wprowadzeniu doustnym i powodującą u ludzi zatrucia o charakterystycznym przebiegu, których naczelnym objawem są gwałtowne ataki wymiotów. Gronkowce wydzielają tę toksynę do środowiska, gdyż bezbakte- ryjne przesącze były równie toksyczne jak całe hodowle. Zawarty w nich czynnik toksyczny nazwano enterotoksyną gronkowcową. Enterotoksyną wykazywała znaczną cieplooporność, przesącze nie traciły toksyczności nawet po 30-minutowym gotowaniu.

Pierwsze badania doświadczalne nad zatruciami gronkowcowy- mi były przeprowadzane głównie na ochotnikach (którymi najczęściej byli sami badacze i ich współpracownicy), zwierzęta doświadczalne okazały się bowiem niewrażliwe lub słabo wrażliwe na doustnie wprowadzane przesącze toksyczne. Utrudniało to znacznie postęp badań.

Już jednak w 1931 r. Jordan i MacBroom [27] stwierdzili, że zatrucie gronkowcowe można wywołać u młodych małp rezus z gatunku Macacca mulata po wprowadzeniu im odpowiedniej dawki przesączu z hodowli gronkowców enterotoksycznych sondą do żołądka. Dawki te z reguły musiały być wyższe niż dla ludzi. Dolman i wsp. [32 b] stwierdzili, że młode koty reagują objawami zatrucia na dootrzewnowe wstrzykiwanie enterotoksycznych przesączy, a Davison, Dack i Cary [27] wykazali, że zatrucie małp i kotów można wywołać przez dożylne wprowadzenie ente- rotoksyny. Duża swoistość tych prób została potwierdzona przez wielu badaczy [16, 103 a, 112].

Z przesączy wprowadzanych parenteralnie należy uprzednio usunąć inne toksyny, wytwarzane przez gronkowce chorobotwórcze, zwłaszcza toksynę letalną (hemolizynę alfa) oraz hemolizynę beta. Można to uzyskać różnymi metodami: przez półgodzinne ogrzewanie w temp. 100°C, działanie formaliną, trawienie papainą, gdyż enterotoksyna jest znacznie oporniejsza na działanie tych czynników od innych toksyn wytwarzanych przez gronkowce. Można również usunąć te toksyny przez neutralizację swoistymi surowicami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>