Metody biologiczne

Obecnie metody biologiczne coraz powszechniej są zastępowane przez metody oparte na podstawach serologicznych, przy tym największe zastosowanie znalazła metoda szkiełkowej mikropre- cypitacji w żelu wg Crowle’a [26], jako stosunkowo prosta, swoista i pewna metoda wykrywania obecności enterotoksyn.

Szkiełka przedmiotowe przeznaczone do tej próby muszą być dokładnie umyte, a następnie odtłuszczone przez kolejne zanurzenie: w metanolu, etanolu, acetonie oraz pokryte cieniutką warstwą agaru przez zanurzenie w ogrzanym do wrzenia 0,2% agarze (Difco) przygotowanym na wodzie destylowanej, zawierającym mertiolan w stężeniu 10-4 g/ml. Szkiełka po wyjęciu z agaru ustawia się dla odcieknięcia w pozycji pionowej na bibule.

Po zastygnięciu agaru na jednej z powierzchni szkiełek nalepia się w poprzek 2 paski leukoplastu, zostawiając w środku kwadrat boku 2,5 cm. Na powierzchnię szkiełka między leukoplastami przenosi się ogrzaną pipetą 0,3 ml rozpuszczonego i ochłodzonego do temp. 58-60°C 1% agaru (Difco), przygotowanego na zbufo- rowanym 0,85% roztworze chlorku sodowego, z dodatkiem mer- tiolanu w stężeniu 10-i g/ml. Natychmiast po naniesieniu agaru nakłada się nań matrycę zaopatrzoną w 5 otworków: środkowy

boczne. Matryce wykonane są z pleksiglasu grubości 3 mm, o wymiarach 2,5 X 2,5 cm. Otworki mają kształt lejków o górnej średnicy 3, a dolnej 1 mm. Odległości między środkiem otworka centralnego a środkami otworków zewnętrznych wynoszą 5 mm.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>