Mechanizm powstawania obojnactwa

Mechanizm powstawania obojnactwa prawdziwego nie jest ostatecznie wyjaśniony, ale istnieją różne koncepcje próbujące go wyjaśnić. Jak powiedziano wyżej, u większości obojnaków prawdziwych kariotyp był żeński: 46,XX. Jednocześnie u wielu z nich stwierdzono obecność antygenu H – Y, odpowiedzialnego za różnicowanie się gonady męskiej. Można przypuszczać, że w czasie podziału mejotycznego nastąpiła translokacja krótkich ramion chromosomu Y do autosomu lub że antygen H – Y jest umiejscowiony na jednym z autosomów, a nie na chromosomie Y. Również przypuszcza się, że we wczesnym okresie zarodkowym mogą istnieć dwie linie komórkowe, z których jedna, z obecnym chromosomem Y, ulega zanikowi po zróżnicowaniu się jądra.

Istnieje również możliwość „podwójnego zapłodnienia”, kiedy jajo jest zapłodnione przez plemnik zawierający zarówno chromosom X, jak i Y. Są to tak zwane chimery z kariotypem 46,XX/46,XY.

W każdym przypadku podejrzenia obojnactwa prawdziwego istnieją wskazania do próbnego otwarcia jamy brzusznej w celu stwierdzenia obecności i rodzaju gonad i przewodów płciowych. Wycinek do badania morfologicznego powinien być pobrany z obu gonad, wzdłuż ich długiej osi, tak aby w tym badaniu można było ustalić budowę całego gruczołu płciowego.

Wybór płci, w której dziecko z rozpoznanym obojnactwem prawdziwym powinno być wychowywane, zależy od budowy zewnętrznych narządów płciowych i możliwości rekonstrukcji w kierunku żeńskim lub męskim.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>