Enterotoksyna a budowa chemiczna

Mimo zupełnie odmiennej budowy chemicznej, enterotoksyna wykazuje duże podobieństwo działania z endotoksyną pałeczek Gram-ujemnych. Wykazał to Sugiyama na podstawie licznych doświadczeń.

Myszy i króliki, którym parenteralnie wprowadzono enteroto- ksynę, stają się znacznie wrażliwsze na działanie endotolcsyn, choć nie reagują na dawki samej enterotoksyny [107 b]. Endotok- syna wprowadzona dożylnie wywołuje u kotów wymioty, przy tym mechanizm jej działania jest taki sam lub bardzo zbliżony do mechanizmu działania enterotoksyny [106 a], Enterotoksyna wprowadzona dożylnie, podobnie jak endotoksyną, uczula króliki i świnki morskie na doskórnie wprowadzoną adrenalinę, co manifestuje się miejscową nekrozą [104 b]. Taki sam wynik daje do- skórne wprowadzenie zarówno enterotoksyny, jak i endotoksyny w to miejsce, w które następnie wstrzykuje się adrenalinę. Ente- rotoksyna może zastąpić również pierwszą uczulającą dawkę en- dotoksyny w miejscowej reakcji Shwartmanna, choć nie może być czynnikiem wywoławczym tej reakcji.

Dożylne wprowadzenie enterotoksyny lub endotoksyny powoduje u kotów dwufazową gorączkę. Enterotoksyna, podobnie jak endotoksyna, zaburza działanie układu siateczkowo-śródbłonko- wego mierzone zdolnością wychwytywania koloidalnego węgla,

wprowadzonego do krwiobiegu. Początkowo stwierdza się obniżenie tej aktywności, a następnie jej wzrost. W przypadku enterotoksyny przebieg tego zjawiska jest wyraźnie przyspieszony. Dożylne wprowadzenie każdej z tych toksyn powoduje spadek liczby płytek i zawartości serotoniny we krwi oraz wzrost w niej poziomu tłuszczów, głównie trójglicerydów. Zbieżności te zostały zestawione przez Sugiyamę [104 b].

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>