Bakteryjne zatrucia pokarmowe

wość szerszych badań. Najczęściej były one przeprowadzane tylko w związku z zatruciami pokarmowymi, co nie może dać właściwego obrazu. Dopiero udostępnienie metod serologicznych pozwala na ich rozszerzenie. Jednak na razie i te badania są ograniczone trudnościami uzyskania dowolnej ilości surowic diagnostycznych i kontrolnych preparatów standardowych, które nie są dotąd produkowane w pełnym zestawie na skalę handlową.

Najszersze badania przeprowadzili jak dotąd Casman i wsp. [19]. Zbadali ponad 1200 gronkowców wyizolowanych z bardzo różnych źródeł. Wśród 438 szczepów klinicznych wyizolowanych od ludzi udział gronkowców enterotoksycznych wyniósł 43%, wśród szczepów wyizolowanych z nosa od zdrowych nosicieli — 3’1%>, z surowego mleka – 10%, z przypadków mastitis u krów – 2%. Na 260 szczepów z mrożonych produktów żywnościowych 30% wytwarzało enterotoksynę, natomiast wśród szczepów z zatruć pokarmowych 96,2% było enterotoksycznych.

W badaniach Burbianki [12 g] na 340 zbadanych szczepów 207 wytwarzało enterotoksyny A, B lub C. Znaczny odsetek w jej badaniach stanowiły szczepy wyizolowane z żywności w związku z zatruciem lub od chorych z objawami biegunki. Bardzo duży odsetek szczepów enterotoksycznych (85%) było wśród szczepów wyizolowanych z mleka kobiecego. Prawie wszystkie szczepy enterotoksyczne wyizolowane z tego mleka wytwarzały enterotoksynę B.

Zak, Jeljaszewicz i Stochmal [62] na 365 szczepów gronkowców wyizolowanych z kału pacjentów w różnych ośrodkach w Polsce stwierdzili ponad 75% szczepów enterotoksycznych. Najwięcej szczepów wytwarzało enterotoksynę B, samą lub łącznie z enterotoksyną A lub C, lub A i C (57°/o).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>