Badania nad toksynami

Sugerują one, że niezależnie od bezpośredniego działania każdej z tych toksyn na swoiste wrażliwe receptory w ustroju – obie muszą uszkadzać te same elementy tkankowe, wyzwalając w ten sposób reakcje wtórne, sprawiające, że drogi toksycznego działa-

nia obu tych, tak różnych chemicznie, związków wykazują dużą zbieżność. Crawley i wsp. [25 b] badali zmiany biochemiczne we krwi małp po dożylnym wprowadzeniu enterotoksyny. Bezpośrednio po wstrzyknięciu zaobserwowali wzrost wydzielania adrenaliny, powodującej początkowe niewielkie zwiększenie poziomu glukozy we krwi, przechodzące następnie w długotrwałą hipoglikemię. Wzrastał poziom mocznika oraz fosforu. Zmiany w układzie enzymów dotyczyły jedynie transaminazy glutaminianowo-szczawia- nowej. Wykazywała ona wyraźny wzrost. Po śmiertelnych dawkach enterotoksyny, które u małp są rzędu 25-50 |-ig/kg, występuje z reguły znaczny obrzęk płuc.

U ludzi w przypadkach śmiertelnego zatrucia stwierdza się ga- stioenteritis z ogniskami nekrozy i wybroczynami, rozszerzenie serca, obrzęk płuc [48].

W opisanym przez Bergdolla [62] przypadkowym zatruciu dużą dawką oczyszczonego preparatu enterotoksyny, obok wymiotów i biegunki, wystąpiła gorączka ponad 40°C, bardzo silne bóle nerek imitujące atak kamicy i znaczny spadek ciśnienia krwi, który po ustąpieniu innych objawów utrzymywał się przez kilka tygodni.

Enterotoksyny niezdenaturowane są oporne na działanie enzymów proteolitycznych: trypsyny, chymotrypsyny, reniny, papainy. Pepsyna inaktywuje je, ale tylko przy pl-l około 2. Przy wyższym pH nie działa. Utlenienie enterotoksyny znacznie zmniejsza jej oporność na działanie tych enzymów. Jest ona również oporna na działanie pH w granicach 3-11. Przechowywanie w 65% alkoholu etylowym znacznie obniża jej aktywność, alkohol 40% nie wywiera wpływu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>